fbpx

In Gent bestaat 1 op de 2 gezinnen uit een alleenstaande. Een aantal dat de komende jaren enkel nog zal toenemen. De helft van deze alleenstaanden betaalt meer dan de 1/3 van zijn inkomen aan huisvesting. Daarnaast staat deze alleenstaande er voor de vaste kosten ook gewoon letterlijk alleen voor. Dat is een reëel probleem dat smeekt voor een oplossing.
Ik ging op de koffie bij de Gentse stadsbouwmeester Peter Vandenabeele en vroeg hem naar wat er nodig is om betaalbaar wonen voor iedereen – ook de alleenstaanden te garanderen.
Een interessant gesprek met een boeiende mens.

Beste Peter, ik val meteen met de deur in huis. Het aantal alleenstaanden in onze stad groeit jaarlijks. Heb jij een verklaring waarom onze stad zo een aantrekkingspool voor singles is?

Ik kan mijn antwoorden niet cijfermatig bevestigen, het gaat om een aanvoelen of ervaring. Maar volgens mij zijn er een aantal redenen waarom singles graag in Gent (en andere grootsteden trouwens) wonen.
Allereerst zijn er de starters. Studenten die hier in Gent opgroeiden of op kot kwamen en studeerden aan hogeschool of universiteit. Jongeren die na hun studies hier blijven hangen omdat ze verliefd werden op de stad en ook geloven dat hier de kansen op de arbeidsmarkt aanzienlijk vergroten.
Ten tweede de logica dat singles nu eenmaal graag toeven onder andere singles. Om aan een lief te raken of  een netwerk uit te bouwen.
Een derde oorzaak lijkt me de voorzieningen die een stad biedt. Je hebt hier makkelijk toegang tot openbaar vervoer bijvoorbeeld. De stedelijke voorzieningen zijn hier ook later open dan op het “platteland”.
En een vierde oorzaak is helaas het feit dat we in de stad het aanbod aan kwalitatief slechte woningen groter is dan buiten de stad. Ik heb het bijvoorbeeld over kleine kamertjes die verhuurd worden en waar de bewoners samen een keuken delen. Die kamers worden aan een veel te hoog bedrag verhuurd, maar het is voor mensen met een beperkt inkomen soms de enige manier om een woning te vinden op onze krappe huurmarkt van kwaliteitsvolle woningen.

Wat zijn volgens jou mogelijke oplossingen om betaalbaar wonen te garanderen voor alleenstaanden?

“We moeten meer werken naar collectief bezit van ruimte en materiaal. Zoals gedeelde wasruimtes”

Om betaalbaar wonen voor alle singles te garanderen moeten we volgens mij onze manier van wonen herdenken.  We moeten meer werken naar collectief bezit van ruimte en materiaal. Een mooi voorbeeld zijn de zogenaamde long stay studio’s. Een concept waar men nu in Antwerpen mee gaat experimenteren. Het gaat over een pand van verschillende studio’s waar de bewoners een aantal ruimtes en zaken met elkaar gaan delen. Bijvoorbeeld wasmachines. Dit concept geeft ook de kans aan de bewoners om met elkaar in contact te komen en zo hun sociaal netwerk te onderhouden. Maar ze kunnen zich ook terugtrekken in hun eigen studio. Dat maakt het concept zo interessant.

Is dat niet hetzelfde als co-housing?

“Delen van collectief groen”

Een beetje, maar bij co-housing wordt verondersteld dat bewoners heel veel gezamelijke dingen doen in verschillende gedeelde ruimtes. Terwijl in de tussenvorm zoals long stay studio het gezamelijke zich eerder beperkt tot praktische zaken om de kosten te drukken. Zulke vormen van samenhuizen die puur gericht zijn op financieel profijt lijken de weg naar de burger nog niet te hebben gevonden. De co-housingprojecten van vandaag zijn meer gericht op het delen van luxe. Het lijkt me echt een goede piste om ook dat budgetvriendelijk wonen te onderzoeken.

Een ander iets waar we op moeten inzetten is Community Land Trust. Dat zijn projecten waar mensen bouwen op grond die van de stad blijft. Dat drukt de prijs behoorlijk. In Gent hebben we al een paar van die projecten. Maar het lijkt me belangrijk dat we ook die piste verder verdiepen.

En wat vind je van concepten als tiny houses? Of ik las onlangs in de krant mensen die een lijnbus ombouwden tot woning.

Ja kijk, dat is erg budgetvriendelijk. Maar ik ben geen fan. Als je in het weekend zit te bladeren door een weekendbijlage van de krant ziet dat er allemaal mooi en idyllisch uit. Een tinyhouse in een oase van groen. Maar  dat werkt enkel op den buiten. En dat is nu iets wat we in de toekomst moeten proberen vermijden. We moeten net compacter en bij elkaar gaan wonen, met openbare ontmoetingsruimte die collectief is. Dat maakt een hele boel nutsvoorzieningen en aanbod van openbaar vervoer goedkoper en beter te organiseren. En het maakt woningen ook betaalbaarder.
Dat is niet enkel mijn visie. Het is een breed gedragen visie. Ook de Vlaamse Bouwmeester pleit ervoor. Dat kan je zelf ontdekken in de razend interessante documentaire “Plannen voor plaats”

Klik op de afbeelding voor meer info over de documentaire

En stel, je krijgt volledig carte blanche, wat zou je doen?

Ik zou volledig inzetten op flexibel wonen. Ik bedoel: eerst ben je single, dan woon je in een studio. Daarna ga je samenwonen met je lief in een appartementje. Dat loopt niet goed dus je verhuist weer naar een kleiner appartement. Misschien sticht je daarna een gezin, dan verhuis je naar een ruimere woning. Als de kinderen het huis uit zijn hoef je helemaal niet meer in zo een grote woning te wonen, maar verhuis je weer naar iets kleiners. Dat zou toch de norm moeten zijn? Maar in de praktijk zie je dat niet. Hoeveel gepensioneerden blijven niet in hun veel te grote gezinswoning wonen? En waarom? Omdat we een baksteen in de maag hebben? Of omdat het registreren van een woning zoveel geld kost en telkens opnieuw moet betaald worden als je een woning verkoopt om een nieuwe aan te kopen? Wordt het niet eens tijd om af te stappen van die registratiekosten? Of om ze niet te koppelen aan een akte, maar aan de persoon zodat je makkelijker je woning kan verkopen en iets nieuws kopen.
Maar daar zullen de geesten eerst nog voor moeten rijpen (lacht).

Hartelijk dank voor deze fijne en vooral bijzonder boeiende babbel!

 


1 reactie

Mijn missie: een single-toets op elk beleidsdomein - Michelle Ginee · 6 oktober 2018 op 10:41

[…] concreet wordt ingezet op woonvormen voor alleenstaanden Ik liet me hiervoor inspireren door mijn gesprek met Peter Vanden Abeele, stadsbouwmeester van […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *