fbpx

Dag iedereen, ik ben Marianne, 31 jaar en single. Ik ben Ergotherapeute en gezondheidspromotor. Twee jaar heb ik in Brussel gewerkt en sinds kort heb ik een job tien minuten van mijn deur. Halleluja! Weer wat meer tijd voor mijn fantastische vrienden, familie én mijn huishouden… want wij singles combineren het allemaal alleen.

Ik heb Michelle nog maar recent leren kennen, maar kan wel zeggen dat ze een gedreven, enthousiaste en unieke vrouw is met een duidelijk visie, “just my cup of tea”. Toen ze me vroeg om een getuigenis te delen op haar website over single zijn dacht ik: “ojee, ga ik mezelf in een hokje duwen, label op het voorhoofd nog net niet wentelend in zelfmedelijden…?”.  Het tegendeel was waar, wist ik veel dat er effectief mensen zijn die willen opkomen voor de rechten van de singles! De reden waarom ik zo pessimistisch dacht over heel het single zijn concept is omdat onze maatschappij nog niet mee geëvolueerd is met zijn burgers en de samenstelling van de zo verschillende huishoudens in ons land. Ja, ze kennen mij als de losbol, socializer, levensgenieter en harde werker.

Waarom moet je samenwonen of getrouwd zijn om te kunnen genieten van de voordelen die onze maatschappij te bieden heeft? Ik betaal toch ook mijn te hoge belastingen?

Ik huur een ruim appartement in een super leuke buurt in Sint-Amandsberg, tegen betaalbare prijs weliswaar daarom blijf ik hier wonen omdat andere appartementen in Gent en omstreken gewoon te duur zijn voor de ruimte die je ervoor krijgt. Er zijn niet voldoende woon alternatieven voor singles. Een eigen stek zou ik graag willen kopen maar dat is geen optie, een lening als alleenstaande krijgen veel succes…

Daarenboven is geld opzij zetten geen evidentie als single. Hoewel ik een goed betaalde job heb is het betalen van de huishuur en de te hoge energie- en waterfactuur ondanks het feit dat ik minder verbruik een serieuze hap uit mijn budget. Ik stel een reis naar de VS en de aankoop van die nieuwe elektrische fiets wel even uit. Luxe problemen toch? Ik besef dat ik nog van geluk mag spreken, want mocht ik mijn job verliezen of langdurig ziek worden dan beland ik in een vingerknip tussen de armoede statistieken. Er zijn op korte tijd te veel maatregelen genomen die het ons steeds moeilijker maken het hoofd boven water te houden. Anno 2018 kan dit toch niet en ik weet dat ik niet de enige ben die er zo over denkt. Wij singles hebben snel meer begrip en steun nodig van onze overheid. Gelukkige ken ik een gedreven vrouw die hier samen met ons singles verandering in wil brengen! No pressure Michelle ;p

Categorieën: Getuigenis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *