fbpx

De spits afbijten, iemand moet het doen. Daarom begin ik hier als eerste aan een getuigenis over single zijn.

Ik ben een 37 jarige vrouw en ik ben single. Daar kies ik niet bewust voor, ik sta open voor een relatie. Maar voorlopig weinig nieuws vanop dat front.
Ik woon in een gekocht rijhuisje in Ledeberg voorlopig nog samen met een huisgenote. Ik werk als maatschappelijk assistente bij de overheid.

Door omstandigheden had ik wel wat geld om mijn rijhuisje te kopen. Daardoor was mijn lening niet zo groot. Maar ik besef erg goed dat deze situatie eerder de uitzondering dan de regel is.

Ik besteed iets minder dan 1/3 van mijn loon aan mijn lening. Maar ik krijg voorlopig ook nog wat bijdrage van mijn huisgenote. Ze deelt mee in de kosten van gas, elektriciteit, water, internet en de poetsvrouw.
Die huisgenote woont eigenlijk niet bij mij om mijn budget een beetje op te krikken, maar eerder voor het gezelschap. Ik geef het toe: ik kan niet goed alleen zijn.
Wat we ook doen, is ons eetbudget samenleggen en samen koken. Het is als single niet eenvoudig om elke dag een originele en uitgebalanceerde maaltijd te voorzien zonder met een troep overschotten te zitten. Daarom hebben we onze krachten gebundeld.

Samen-huizen, samen-koken

In goeie weken (wanneer we ons goed organiseren) hebben we een weekmenu klaar dat ons elke dag een fijne maaltijd bezorgt. Overschotten van groenten worden in de volgende maaltijd verwerkt. We proberen alles op te eten (wat niet altijd lukt hoor, we zijn ook maar mensen die al eens van het pad afwijken). Ik heb hier wel een diepvries, maar hij is eigenlijk veel te klein. Dus we moeten wel eten. Kortom: zo proberen we voedselverspilling en nodeloos geld uitgeven tot het minimum te beperken. Maar ook het samen eten is natuurlijk keigezellig!
Het wordt nog wat puzzelen hoe ik dat vanaf 1 juli ga doen, terug mijn eigen potje koken en origineel zijn met de overschot. Want dat wordt mijn grote uitdaging.

Tegen wie kan ik straks ventileren? Wie gaat er mij soineren?

Maar het wordt ook op andere vlakken terug aanpassen want als ik ziek ben, heb ik een huisgenote die me een beetje (niet teveel hoor) in de watten legt. Met een theetje, een gezonde maaltijd en goeie netflix-tips. Maar als ik straks weer alleen woon, is het terug op eigen benen staan.
En als ik heel eerlijk ben met mezelf, is het dat wat me het meeste “bang” maakt aan het single zijn. ’s Avonds thuiskomen na een zware werkdag en niemand om tegen te ventileren. Of wat moet er gebeuren als ik ziek word, als ik bijvoorbeeld mijn been eens breek? Rationeel weet ik wel dat mijn vrienden me dan wel zullen komen helpen, maar die hebben ook hun eigen leven.
Dat is mijn persoonlijke uitdaging.

Maar onze maatschappij staat er voor veel grotere. En het is daarom dat ik deze blog en deze website heb gemaakt. Want wij singles tellen mee.

Ben je zelf ook single en wil je graag je verhaal kwijt op mijn site? Mail dan naar michelle@wijsingles.be 
En zorg er mee voor dat elke single telt!

Categorieën: Getuigenis

2 reacties

moois van m(i)e · 1 mei 2018 op 09:44

Ik woon zelf graag alleen, zou het niet anders willen. Maar ik herken je nood aan ventileren wel. Ik gebruik daar sociale media voor. Ik merk dat ik iemand ben die vaak gebruik maak van sociale media, soms ook idiote dingen post. Maar als je samen woont met iemand, dan dele je ook idiote dingen. Ik doe dat dan op facebook of een ander medium. Het gaat dan om gewoon kleine dingen hoor: ‘joepie, de zon schijnt’, of ‘miljaar wat ben ik slecht gezind vandaag’ …. . Voor de belangrijke dingen zijn er altijd wel familieleden of vrienden die ik kan bellen. En mijn lief natuurlijk (ik heb een lat-relatie).

Koken doe ik vaak voor enkele dagen: ik maak op zaterdag een lekker stoofpotje en eet daar dan maandag terug van, maak op zondag iets anders en eet daar dinsdag ook van. Ik kook lekker (al zeg ik het zelf) en vind het niet erg om meerdere dagen hetzelfde te eten. Het spaart me zo ook tijd uit omdat ik niet elke dag moet koken.

    michelleginee · 3 mei 2018 op 21:55

    Bedankt voor de leuke reactie 🙂 Mijn getuigenis komt misschien iets droeviger over dan bedoeld. Ik heb het zeker naar mijn zin als single en ik omring me met plezante mensen 🙂 maar ik probeer via de website toch een inkijk te geven in het leven van singles. In de hoop dat we hoger op de politieke agenda raken. Want we zijn met steeds meer, maar we hebben het niet altijd even makkelijk.
    Maar leuk dat je meeleest en blijf zeker reageren!
    Groetjes Michelle

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *